zondag 5 februari 2017

Bram is ziek.


Mam, mam, lees je een verhaaltje voor uit het mensenboek? vroeg Beertje aan zijn mama.

Dat is goed Beertje pak het boekje maar vast ik kom eraan. Terwijl Beertje lekker bij de kachel op de grond plofte, ging mama in de grote stoel zitten.

Luister maar Beertje het gaat over Bram.
 

Bram is ziek. 

Bram kan niet naar school of naar buiten, hij is ziek en dat vindt hij helemaal niet leuk. Alle vriendjes zijn buiten aan het spelen en hij zit maar in zijn bedje.

Mama had van de bank een bedje gemaakt zodat hij fijn naar buiten kon kijken. 

Het was winter en heel erg koud, maar dat was helemaal niet erg want alle kindjes hadden reuze pret buiten.

Er lag namelijk een heleboel sneeuw. Ze gooiden sneeuwballen naar elkaar en gleden op hun bips. Bram zwaaide eens naar zijn vriendjes en voelde zich best een beetje verdrietig. 

Zijn vriendjes waren een sneeuwpop aan het maken en hadden heel veel pret.

Bram wilde dat hij ook mee kon spelen in de sneeuw om een sneeuwpop te maken, maar ja hij was ziek en mocht niet naar buiten. Bram vond het helemaal niet fijn om ziek te zijn. 

Ik weet wat zei de mama van Bram. Wij gaan ook een sneeuwpopje maken.

Mama ging twee aardappelen halen en wat witte verf.

Ze maakte bij Bram zijn bedje een knutselplekje en Bram verfde de aardappels héél mooi wit.

Toen het droog was pakte mama een prikker en deed die in de twee aardappelen zo kon hij al mooi staan.

Met kraaltjes maakte Bram het gezichtje en later die middag had Bram een eigen sneeuwpopje bij zijn bed staan. Mama had nog wat witte watten bolletjes erbij gelegd en zo was het net een echte sneeuwpop in de sneeuw.

Bram was reuze blij en trots dat hij nu ook een sneeuwpopje had. 

De volgende dag keek Bram naar buiten er was geen sneeuwpop meer te zien die zijn vriendjes hadden gemaakt, alles was weer weg. 

Ha, ha, lachte Bram, kijk mama, ik heb mijn sneeuwpopje nog.

Bram vond het maar wat fijn dat zijn sneeuwpopje lekker nog bij zijn bedje stond, zo was ziek zijn toch minder erg. 

Tevreden pakte hij een boekje en ging zitten lezen in zijn bedje voor het raam. 

© Patricia 2006